Kara ograniczenia wolności to popularna alternatywa dla więzienia. Najczęściej przybiera formę nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne (tzw. „odróbki”) lub potrąceń z wynagrodzenia za pracę. Co jednak w sytuacji, gdy po wydaniu wyroku Twoja sytuacja życiowa ulegnie drastycznej zmianie?
Kiedy praca społeczna staje się problemem ?
Wyobraź sobie, że sąd skazuje Cię na prace społeczne, a Ty właśnie otrzymujesz świetną ofertę zatrudnienia na pełen etat, która koliduje z harmonogramem „odróbek”. Albo z powodu kontuzji tracisz zdolność do fizycznej pracy. Z drugiej strony – być może sąd orzekł potrącenia z pensji, ale niespodziewanie tracisz pracę i nie masz z czego spłacać kary.
Ignorowanie wezwań kuratora lub zaprzestanie wykonywania kary to najkrótsza droga do zarządzenia zastępczej kary pozbawienia wolności. Oznacza to, że za niezamiecione ulice lub brak potrąceń z pensji, trafisz do zakładu karnego.
Koło ratunkowe: Art. 63a k.k.w. Przepisy Kodeksu karnego wykonawczego dają elastyczność. Sąd może zmienić formę wykonywania kary:
- Z prac społecznych na potrącenia z wynagrodzenia: Jeśli podejmiesz stałe zatrudnienie i wykażesz, że wykonywanie prac społecznych uniemożliwia Ci normalną pracę zarobkową. Sąd określi wtedy, jaki procent Twojej pensji (od 10% do 25%) będzie przekazywany w sposób wskazany w wyroku.
- Z potrąceń z wynagrodzenia na prace społeczne: Gdy stracisz zatrudnienie z przyczyn od siebie niezależnych i nie masz wówczas możliwości uiszczania potrąceń.
Dlaczego wniosek musi być profesjonalny?
Zmiana trybu nie dzieje się automatycznie – wymaga złożenia solidnie uargumentowanego wniosku do sądu, przy którym wykonywana jest kara. Dołączenie odpowiednich dowodów (umowa o pracę, zaświadczenie lekarskie, status bezrobotnego) oraz szybka reakcja zanim kurator złoży wniosek o karę zastępczą pozbawienia wolności, to klucz do utrzymania wolności i stabilności życiowej.